Zakrętka już na początku obiadu rozpoczął wtykanie szpil. Rzecz jasna dostało się szkoleniowcom – Gęsińskiemu i Bartkowskiemu iż źle przygotowali zespół – i to nie tylko za ostatni mecz, lecz za wszystkie te mecze w których Dream Boysi nie odnieśli zwycięstwa. A nawet jeśli już takowe udało się im odnieść, to był to bez wątpienia wynik słabości rywali, a nie pochodna własnej siły i własnych umiejętności. Dostało się też piłkarzom, którzy mieli źle realizować założenia taktyczne.
- O ho… Pali mu się chyba grunt pod nogami w Monoplastyce, więc urabia zarząd aby przyjęli go z powrotem do nas. – stwierdził nie bez racji Aleksander Bartkowski. Jemu rzecz jasna też dostało się od Zakrętki, ale Olek przyjął to nadzwyczaj spokojnie. Nieco gorzej słowa krytyki zniósł Gęsiński, który to w pewnym momencie urażony słowami atakującego go poprzednika wprost rzucił serwetką w stół i obrażony chciał wychodzić. Jednak drugi trener uspokoił go i Zdzichu mógł w końcu zająć się konsumpcją smacznej kaczki. 
   Mateusz Zakrętka powiedział co miał do powiedzenia, zebrani na sali hotelu ”Majonez” wysłuchali co miał do powiedzenia, albo też i nie. Dopiero zdecydowana interwencja Charolda, który z wielką charyzmą, pewnością siebie, lecz także i spokojem wytłumaczył trenerowi iż każdy zespół czasem ma słabszy okres, lecz prywatnie uważa iż obecni trenerzy wykonują dobrą pracę, podobnie z resztą jak i wszyscy działacze DB. Z takim postawieniem sprawy przez Charolda Zakrętka nie śmiał już polemizować i do końca uroczystego spotkania nie przemówił już do nikogo ani słowem…
   Dalsza część obiadu przebiegała spokojnie. W miłej atmosferze rozmawiano o futbolu. Nie tylko tym w wykonaniu klubu Dream Boys, lecz także o całej polskiej piłce nożnej.
- A jak oceniacie pracę Benka Hakera? – zapytał Gienka Rdzenia Franiczek Kielecki.
- I wie pan, to jest bardzo trudny temat, ten który poruszyliśmy… - odparł niepewnie Rdzeń.
- Wiem, wiem, dlatego właśnie pana o to pytam, pana który jako wiceprezes PTFu powinien mieć w takiej kwestii wypracowane odpowiednie zdanie. To jak wygląda sprawa z Hakerem? Czy po tej kompromitującej porażce w eliminacjach pożegna się ze stanowiskiem selekcjonera naszej reprezentacji?
- Oj…oj… - Rdzeń nie bardzo wiedział jak miał rozmawiać z nowopoznanym człowiekiem. Nie wiedział co w takiej sytuacji radziłby mu jego przełożony i duchowy mentor Charold. Na wszelki wypadek więc wolał nie udzielać żadnej wypowiedzi. – Ja naprawdę nie wiem… - Franciszek Kielecki wiedział jednak jak zmiękczyć swojego rozmówcę. Podprowadził go w kierunku bufetu, wyjął dwie obfite szklanicę i przytuliwszy do lewego boku butelkę wody ognistej udał się z nią do Gienka Rdzenia.
   Kilka miejsc dalej zebrała się spora grupa piłkarzy. Czesiek Rafalski, Pawełek Loll, Witek Dolny, Kazik Przecinak, Tobiasz Gęsiński, Kamil Kargul, Szymek Ćwiartka, Bolek Córkowski, Dawid Amper, Maciek Kielecki i Przemek Biegacz rozmawiali o przyczynach dzisiejszego niepowodzenia.
- Czy ja wiem czy ten remis to takie niepowodzenie… - skrzywił się nieco Rafalski, najstarszy i najbardziej doświadczony zawodnik.
- Ale jak się nie wygrywa meczu z tak słabym rywalem to raczej sukces to to nie jest?! – rzeczowo odparł mu Dolny.
- Oj Witusiu, nie dzisiaj to za tydzień! – zaśmiał się radośnie Pawełek Loll, który najwyraźniej nie przejął się stratą punktów. – A jak nie za tydzień, to może za dwa…
- Ale jeśli chcemy awansować do Ekstrakasy, to nie możemy więcej tracić takich głupich punktów. – zauważył Biegacz.
- Musimy wygrywać jak najczęściej się da! – poparł go radośnie Przecinak.
- Oj, tak, oj tak… - radośnie zakwilił również i Ćwiartka. 
Pawełek Loll jedynie ze zrozumieniem pokiwał głową. Popatrzył na Bolka Córkowskiego i Gęsińskiego juniora. Oni tylko wymownie się uśmiechnęli. Zaprotestował za to Kargul:
- Oj, panowie… Ale jutro z rana musimy być rześcy i wypoczęci!
- Cicho Kamilku! – uciszył kolegę Czesiek. Popatrzył na siedzących w oddali trenerów, prezesów i gości z PTFu, po czym sięgnął ręką w głąb stołu, gdzie stała dopiero co otwarta butelka wody ognistej ”Abra-kadabra”. Następnie śmiałym i pewnym ruchem napełnił kieliszki wszystkich zawodników, a tym którzy byli niechętni co do kolejnej kolejki polał po 3/4.
- No to za zwycięstwo! – podniósł do góry naczynie wypełnione po brzegi wodą ognistą
- Za zwycięstwo! – odparli mu chórem siedzący obok koledzy.
   Prezesi Błysk i Charold po obiadowej konsumpcji (chociaż ze względu na porę właściwiej byłoby napisać iż była to konsumpcja bardziej kolacyjna) wyszli przed hotel ”Majonez” w celu zaczerpnięcia świeżego powietrza.
- I jak Ci się kieruje klubem Florianie? – zapytał Charold.
- Właściwie to nie jest źle! – odparł z uśmiechem na twarzy Błysk, mając jednak na uwadze trudne początki swych rządów, gdy właściwie nie mógł związać końca z końcem.
- Twoi współpracownicy pomagają Ci należycie?
- Ogólnie nie jest źle. Franciszek Kielecki daje dużo pieniędzy na klub. Mirek Kubełek choć nie ma jeszcze takie doświadczenia jak Grigorij, to doskonale wywiązuje się z roli sekretarza. Ale ktoś taki jak Grigorij zawsze by się u nas przydał…
- Nie ma ludzi niezastąpionych! – rzekł Charold z miną a la ojciec chrzestny – Pamiętaj Florianie, nie ma ludzi niezastąpionych!